เรียนคอมพ์ 3 เดือน
posted on 23 Jan 2008 11:06 by stonezoup in DiscoveryChannel, Hitz, MyLifeStories
พอได้เข้าทำงานที่ ซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนล ในตำแหน่งฝ่ายศิลป์
โคตรเท่ห์เลย เป็นไงล่ะ
เข้าไปทำงานวันแรก ก็แบบไฟแรง ตื่นตี 4 พักอยู่แถวราม ไปทำงานแถวสะพานแขวน ใช้เวลาการเดินทาง 2 ชม.
"มีไรให้ผมทำบ้างครับพี่"
"ใช้คอมพ์เป็นมั้ยน้อง"
"เอิ่ม..ไม่เป็นครับ"
(ไม่อยากจะบอกเล้ย ตอนอยู่เดอะบอย ยังเป็นยุคทำอาร์ตเวิร์คด้วยการแปะกาวยางอยู่เลย
อ่ะ งง ดิ งง เกิดไม่ทัน)
ด้วยความที่ใช้คอมพ์ไม่เป็นเลย โปรกงโปรแกรม กราฟฟิคอะไรไม่รู้จักทั้งนั้น เคยจับแต่เครื่องพีซีก๊อกๆ แก๊กๆ ไม่เคยทำไรเป็นชิ้นเป็นอัน แล้วที่นี่ดันมาใช้เครื่องแม็คอีก
"นู่นเลยครับ ใช้คอมพ์ไม่เป็น น้องลงไปตัดโฟมข้างล่างเลย"
งานหลักของที่นี่คือการออกแบบหน้าปกวิดีโอ วีซีดี ให้กับ ทางซีวีดี
ส่วนงานรองก็ทำเกี่ยวกับดิสเพลย์จัดหน้าร้าน จัดบูธเวลาไปออกงาน งานตัดโฟมจึงมีทุกวัน
เราทำงานที่นั่น ตัดโฟมมันทุกวัน
แรกๆ ก็ไม่คิดอะไร
ผ่านไปสักพักหนึ่งก็เริ่มรู้สึกเขิน เพราะเพื่อนที่ทำอยู่แผนกตัดโฟมด้วยกันเนี่ยวุฒิ ม.6 กันทั้งนั้น บางคนหรูหน่อยก็ ปวช. เราคนเดียวที่ ป.ตรี (แต่รับเงินเดือนวุฒิ ม.6 คือ 6,000 บาท) แถมยังกระแดะมีรถขับไปทำงานด้วยนะ หัวหน้าแผนกยังนั่งรถเมล์อยู่เลย เพื่อนก็เริ่มเหล่ หัวหน้าก็เริ่มเหล่ ออกอาการไม่พอใจ ไอ้นี่มันเกินหน้าเกินตา
ไม่ไหวๆ ต้องอะแดปตัวเอง เลิกงานปั๊บ ไปเรียนคอมพ์ แม็คอินทอชเพิ่มเติม โฟโต้ชอป อีลาส เพจเมคเกอร์ ลงเรียนหมด เลิกงานห้าโมง เพื่อนคนอื่นอยู่ทำงานต่อ เรากลับบ้านเลย บอกหัวหน้าว่าผมไปลงเรียนคอมพ์เพิ่ม ขอกลับไวนะครับ
ก็เรียนไปเรื่อยๆ
เป็นการเรียนคอมพ์ครั้งเดียวในชีวิต และก็บอกกับตัวเอง(และเพื่อนทุกคนที่มาขอความเห็นเวลาจะไปเรียนคอมพ์) ว่าอย่าโง่ไปเสียเงินให้กับไอ้โรงเรียนพวกนี้อีก
ใครโง่ไปแล้ว ขอให้รับรู้เอาไว้นะครับ ว่าเราหัวอกเดียวกัน..
จ่ายเงินไปเป็นพัน
น้า..ไม่ได้สอนอะไรเล๊ย
ให้ชีทมาเล่มหนึ่ง สอนมันตามชีทนั่นแหละ สอนแบบนี้กูซื้อชีทไปอ่านเองทำเองที่บ้านก็ได้ พอถามอะไรนอกชีทหน่อยทำเฉไฉบอกให้ฝึกไปตามนี้ เดี๋ยวก็จะทำได้เอง แน๊ะ! ดูมีเหตุผล
จำไว้..อย่าไปเสียเงินให้มันครับ ถ้าไม่อยากโง่แบบผม
อดทนเอาครับ ไปซื้อหนังสือมานั่งฝึกทำเองดีกว่า
หรือไม่ก็..ผมมีวิธีที่ดีกว่านั้น ไว้จะเล่าให้ฟังตอนต่อไป
------------------------------------------------------------------------------------------------
แม๊..พักชมโฆษณา หายใจหายคอ กันสักนิดเถอะนะครับ
-------------------------------------------------------------------------------
สุดท้ายก็จบคอร์สมาแบบเสียดายๆ เงิน
จบปั๊บ วันรุ่งขึ้นไปทำงานแต่เช้า หน้าตาแช่มชื่นไปหาหัวหน้าเลย
"พี่ครับ ผมทำคอมพ์เป็นแล้วครับ" แววตามุ่งมั่น "ผมขอย้ายขึ้นมาจัดหน้าเลยนะครับ"
"เออ..เจอตัวก็ดีแล้ว ลงไปหาผู้จัดการหน่อย เขาอยากคุยด้วย"
ดีเหมือนกัน จะได้ขอกับผู้จัดการเลย เราคิดในใจ
วันนั้นเป็นวันที่ทำงานครบ 3 เดือนพอดี เขาคงเรียกไปแจ้งว่าผ่านโปรฯ ก่อนที่จะปรับเงินเดือนให้
"หัวหน้าแผนกเขาประเมินให้คุณไม่ผ่านโปรนะ เพราะคุณทำอะไรไม่เป็นเลย ยินดีที่ได้ร่วมงานกัน"
เปรี้ยง!!! เหมือนฟ้าผ่าลงกระบาล ตอนนั้นตัวเย็น..ชาดิ๊กไปทั้งตัว
ไม่คิดไม่ฝัน ว่ามันจะตกงานได้ง่ายขนาดนั้น อุตสาห์ไปลงเรียนคอมพ์มาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ยังไม่ได้แตะเมาท์เลยอ่ะ โดนออกเสียแล้ว
"งั้น ผมลากลับเลยนะครับ" ไม่รู้จะพูดยังไง วันนั้นงานการไม่ทำมันแล้ว ไม่ได้โกรธ แต่ออกอาการงง เฮ้ย..จะเอาไงกะชีวิตดีว่ะเนี่ย จะอยู่ จะกิน ยังไง หรือจะกลับบ้านนอกดี สับสนมากฮะช่วงนั้น ไม่รู้จะทำไงกับชีวิตดี
ตั้งใจจะขับรถกลับอพาร์ทเมนท์ แต่มันดันไปถึงนู่นเลย บ้านแม่ที่ต่างจังหวัด โชคดีไม่มีใครอยู่บ้าน เลยไม่ต้องตอบคำถามใคร ว่ามาทำไม กลางวันแสก งานการไม่ทำ
ในใจเศร้ามากๆ อยากจะร้องไห้ แต่ก็ไม่ร้อง ไม่ใช่เพราะเกิดเป็นผู้ชายต้องมีใจอดทน แต่มันสับสน
ไขกุญแจเข้าไปในบ้าน ไปทรุดตัวลงนั่งหน้ากองนิตยสารเดอะบอยที่เก็บเอาไว้ในห้องตัวเอง
มอง...เนิ่นนาน
ยื่นมือหยิบมาพลิกเปิดทีละเล่มๆ
ภาพตัวเองสมัยทำงานที่เดอะบอยมันค่อยๆ ย้อนมาทีละภาพ
"คอลัมน์นี้ เราทำนี่นา กว่าจะนัดสัมภาษณ์พี่เขาได้ตั้งนาน"
"คอลัมน์นี้ กว่าจะเสนอผ่าน"
"คอลัมน์นี้โดนแก้งานบานเลย"
"งานนี้โดนพี่เขาด่า จนแทบจะหนีไปลาสิกขาบท"
สมองมันคิดแต่เรื่องเก่าๆ พรั่งพรูออกมาเหมือนกับแกล้งตอกย้ำความล้มเหลวของเรา ว่าตอนนี้แกตกงานแล้ว ไม่มีงานทำแล้ว อิอิอิ
ชีวิตที่ไม่มีทิศทางมันช่างโหวงเหวงว่างเปล่าเสียจริงๆ...
ขอได้รับความขอบคุณจาก ซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนล สวัสดีครับ
โ ป ร ด ด ด ด ติ ด ต า ม ต อ น ต่ อ ไ ป
-----------------------------------------------------------------
เส้นทางชีวิตสู่วงการ
เรียนคอมพ์ 3 เดือน --> มันไม่ได้เป็นแค่รถนะ --> จากโรงหนังสู่ความบันเทิงในบ้าน --> คืนรัง - ช่วงสุดท้ายกับเดอะบอย --> เริ่มต้น กินกระดาษเป็นอาหาร
------------------------------------------------------------------
ก็ทำคอมพ์ไม่เป็นนี้น้าา
แล้วทำไมไม่ได้ผ่านโปรอ่ะ
แย่จัง ..
ปล.เคยติด The Boy สมัยวัยรุ่นเหมือนกันครับ
สมัยยังมี "ปลื้ม" วางแผงอยู่ด้วย .. ^-^
#1 By ★ STARBUCKS! no coffee,no me and no you! on 2008-01-23 12:07