CHAIRIT IMJAROEN

อาทิตย์ก่อนเข้าไปเล่นในเว็บบอร์ดโชว์ภาพ มีกระทู้แปะเอาไว้ว่าต้องการคนไปช่วยถ่ายภาพวัด แบบไม่มีค่าจ้าง คือถ่ายฟรีเอาบุญนั่นเอง ผมเห็นป๊าบ... บอกตรงๆว่าสนใจ เคยคิดในใจไว้นานแล้วว่าชาตินี้นี่จะมีโอกาสมั้ยที่จะทำบุญด้วยการถ่ายภาพ ไม่ใช่ทำบุญแบบเอากล้องไปใส่บาตร แหม..กล้องเลอะข้าวแย่เลย จะบ้าตาย

ถึงออกจะกลัวๆว่า ไอ้คนโพสต์กระทู้มันจะมาไม้ไหน, คมแฝก หรือ ไม้จิ้มฟัน จะมีการหลอกลวง ปล้นซิง ชิงทรัพย์หรือเปล่า แต่ผมก็ตัดสินใจติดต่อกลับไป ก็ได้ทราบว่าจะต้องเดินทางไปถ่ายภาพวัดที่จ.สุพรรณบุรี โดยคนที่มาโพสต์ตั้งกระทู้เอาไว้จะเป็นคนขับรถพาไป พร้อมกับช่างภาพอีกคนที่ใจบุญเสี่ยงตายพร้อมจะเดินทางร่วมไปด้วยกัน

ผมตกลงรับปาก แม้จะหวั่นใจนิดๆ แต่ก็เอาวะ คิดในใจ ตายในหน้าที่ (หน้าที่ถ่ายรูปเนี่ยนะ แหม..น่าภูมิใจมากกก ทำอย่างกะจะไปรบ)

ในที่สุดวันนัดก็มาถึง เรานัดกันตั้งแต่ 8 โมงเช้า แต่เอาเข้าจริงผมทานอาหารเช้าเสร็จตอนก่อน 8 โมง คุณวัชรพลคนโพสต์กระทู้ก็โทรมาตามแล้ว บอกว่ารถไม่ติด เดินทางมาเกือบถึงปากซอยบ้านผมแล้ว ฟังดูเหมือนเป็นประโยคบอกเล่าแต่แท้จริงแล้ว ถ้าเป็นเพื่อนกันมันต้องบอกว่า "มึงรีบๆ ออกมาได้แล้ว"

ขึ้นรถ เพื่อนรถทางของผมนั่งอ้วนเต็มหน้ารถ ชื่อพี่แดง เป็นช่างภาพมากประสบการณ์ แกถ่ายภาพมานานเป็น 10 ปีเห็นว่าถ่ายมาตั้งแต่สมัยกล้องฟิลม์ เอาเป็นว่าเรื่องฝีมือและประสบการณ์ ผมเทียบแก่ไม่ได้เลย(ยังกระแดะคิดไปเทียบเขาอีกนะ) และที่ยังห่างชั้นกันคือ อุปกรณ์ครับ

อุปกรณ์พี่แดง แม่เจ้า.. แพงโคตรอ่ะ เฉพาะกล้องเนี่ยตอนซื้อแกบอกราคา 2 แสนกว่า ผมแทบจะเอากล้องตัวเองยัดตูดแล้วขมิบเอาไว้แน่นๆ กลัวมันจะหลุดออกมาจากตูดทำให้ขายหน้าไปเสียเปล่าๆปลี้ๆ และอุปกรณ์ต่างๆ เช่น เลนส์ที่พี่แดงบอกว่ามีทั้งหมด 5 ตัวขนาดน้องๆข้าวหลามหนอกมน ส่วนขาตั้งกล้องก็หนักอึ้งราวกับเหล็กเส้นสร้างทางด่วน

(วัชรพลถามพี่แดงว่า ตอนทำงานจริงพี่แดงแบกของยังไง พี่แดงบอกชิวๆน้อง เอากระเป๋าฝากเอาไว้ ของที่ตัวก็แค่แบต 20 ก่อน และอื่นๆอีกเล็กน้อยประมาณ 20 กิโล - ผมเข้าใจแล้วครับพี่ว่าทำไมพี่ถึงได้ล่ำสันขนาดนั้น)

รวมหมดกระเป๋าแก ที่พกไปวันนั้นเกิน 5 แสนแน่นอน

พี่แดงบอกในช่วงหนึ่งในระหว่างการเดินทางกลางบทสนทนา "มานี่ไม่ใช่ไม่กลัวนะ กลัวโดนทุบเอาอุปกรณ์จริงๆ ยิ่งกว่าชีวิตกูอีก แต่อยากทำบุญ ก็เลยมา"

อืม...ถ้าคิดเอาจากมูลค่าทรัพทย์สิน ผมควรจะเลิกกังวลไปเลยซีนะ "ใครเขาจะอยากมาทำอะไรกรู๊.. ไม่ได้คุ้มกันเล้ย ทั้งเนื้อตัวเนี่ยไม่ถึง 10 เปอร์เซนต์ของพี่แดงเลยน่ะ" ก็เลยชิวๆ หายกังวลไปหลายช่วงตัว

และก็ดูท่าทางคุณวัชรพลก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรไปอย่างที่คิดไปเอง พี่แดงยังดูน่ากลัวกว่าอีก ด้วยความที่แกตัวใหญ่ๆ ล่ำๆ (แต่หน้าตาใจดีนะ)

เราเดินทางไปวัดด้วยอาการผีลืมศาล คือไม่มีใครรู้ทางไปวัดเลย คนนำทางคือคุณวัชรพลแกบอก "ผมลืมเอาแผนที่มา" เท่านั้นยังไม่พอ ขับไปยังไม่พ้นศาลายาเลย ยังจะมาบอกอีกว่าแบตโทรศัพท์หมด

อืม..ดีจริงๆ พ่อคุณ ดีนะที่ไม่เดินมารับ บอก..ผมลืมเอารถมาด้วย จะบ้าตาย

เอาครับ ก็ช่วยๆกันคลำทางกันไป ทั้งผม พี่แดง และคุณวัชรพล แหม..แถมคุณวัชแกยังออกตัวอีกนะ "ผมน่ะเรื่องขับรถถึงไหนถึงกัน (น้าน) ไปเหนือ ล่องใต้ ผมขับได้ไม่มีเหนื่อย แต่เรื่องเส้นทางที่ผมยอมจริงๆ ขนาดกรุงเทพยังหลง" คือจะออกตัวว่าขับอึดแต่ไม่รู้เส้นทางว่างั้น ขับแบบนี้ผมว่าไปขับรถหยอดเหรียญตามห้างเหอะ โยกเยกไปมาไม่มีหลง ชัวร์

 กว่าจะถึงวัดเราก็ใช้เวลากันพอสมควร เพราะนอกจากคลำทางแล้ว พวกเรายังมองหาร้านอาหารสำหรับมื้อเช้าอีกด้วย ผมสบายหน่อยเพราะเรียบร้อยมาแล้วจากที่บ้าน ก็บอกทุกคนในรถว่าไม่ต้องห่วง พี่แดงเองก็บอกผมว่าพี่สบายๆ ไม่หิวๆ แต่พอรถแวะจอดระหว่างทางปั๊บ พี่แดงแวะลงรถไปซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งปุ๊บ - ไม่ค่อยหิวเลยนะพี่นะ

พี่แดงแก้ตัว "เฮ้ย..พี่ตุนไว้ก่อน"

หลังจากเลือกที่ทานอาหารกันเสียนาน ที่สุดก็ได้มาจอดหน้าร้านขายข้าวแกง (ที่แกงใกล้จะหมด เหลือติดก้นหม้อ) สมน้ำหน้าจริงๆ เลือกกันดีนัก

มาถึงวัดพวกเราก็แยกย้ายกันไปถ่ายภาพเลย

*ถึงผู้หวังร้ายที่ไม่ประสงค์จะออกนาม ชอบขโมยภาพไปใช้ทั้งในเว็บ และในที่อื่นๆ ภาพเหล่านี้ที่ผมถ่ายมีลิขสิทธิ์เป็นของบริษัทตัวแทนของผมนะครับ เพราะฉะนั้นหากเอาภาพไปใช้ระวังจะโดนดำเนินคดี 2 รายล่าสุดเอาไปใช้ในเว็บ โดนไป 20,000 บาท อีกรายเอาไปใช้ลงประกอบบทความในหนังสือ รูปเล็กๆ โดนไป 40,000 บาท ฝรั่งมันเอาจริงเพราะมันเป็นรายได้ของเขา*

วัดหลวงเป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยทราวดี อายุราว 1500 ปีเศษ อยู่ใน ต.ยุ้งทะลาย อ.อู่ทอง จ.สุพรรณฯ มีพระภิกษุจำพรรณษาอยู่ 6 รูป ในจำนวน 6 รูป มีตาบอด 1 รูป และ ขาหักอีก 1 รูป เจ้าอาวาสเดิมได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนที่อุโบสถหลังเดิมที่เก่าชำรุด แต่ท่านก็ได้มรณภาพลงไปเสียก่อน อุโบสถเลยยังสร้างไม่เสร็จทั้งที่เวลาก็ผ่านมาตั้ง 8 ปีแล้วก็ยังไม่เสร็จสักที เพราะขาดแคลนทุนทรัพทย์ ตอนนี้ก็สร้างไปได้สักประมาณ 50 เปอร์เซนต์ แล้วก็ดันมีนกเจ้ากรรมหน้ามึนมาทำรังอยู่อาศัยกันอย่างไม่เกรงใจพระ เกรงใจวัด ไล่ยังไงก็ไม่ไป สงสัยคงต้องรอให้ศาลตัดสินว่าผิดจริง แล้วคนไม่ยอมโหวตให้ ถึงจะยอมไปเสียเอง (สาบานได้ว่าพูดถึงนกนะนี่นะ) อุโบสถที่ยังสร้างไม่เสร็จก็เลยยิ่งเก่าลงไปอีก จะบ้าตาย

ทางคณะกรรมการวัดเลยไปนิมนต์หลวงพ่อเต๋อมาเป็นเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน หลวงพ่อเต๋อท่านก็เดินธุดงส์ของท่านอยู่ดีๆ แหละ แต่ด้วยเมตตาท่านก็เลยมารับเป็นเจ้าอาวาสวัดร้างแห่งนี้ให้ และจำต้องรับภาระหาปัจจัยมาก่อสร้างอุโบสถที่สร้างไม่เสร็จให้แล้วเสร็จ เพราะขืนทิ้งไว้แบบนี้ วัดคงจะไม่เหลืออะไรเป็นแน่แท้ เพราะขนาดยอดขององค์พระประธานในอุโบสถเก่ามันยังมีคนขโมยไป (อาจจะเป็นพวกเดียวกับที่ขโมยภาพไปหรือเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจ)เพราะอุโบสถยังสร้างไม่เสร็จ เลยไม่รู้จะปิดประตูลงกลอนยังไง จะจ้างยามมาเฝ้าก็เห็นท่าว่าสร้างอุโบสถให้มันเสร็จๆคงจะดูเวิร์คกว่า อันนี้ผมคิดเอง เอ๊ะ..ไอ้นี่จะตลกไปไหน ไม่เกรงใจศาสนา

พวกเราใช้เวลาถ่ายรูปกันสัก 4 ชม.ได้ ทีแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไร ก็คิดแค่ว่ามาถ่ายรูปทำบุญ ลืมสงสัยไปว่าแล้วเขาจะเอารูปไปทำอะไร นึกได้เลยถามคุณวัช แกตอบว่า "ผมจะเอารูปแนบไปกับจดหมาย ทำเรื่องขอทุนก่อสร้างอุโบสถครับ แล้วก็จะเอาไปทำเว็บไซต์ให้ด้วย" คุณวัชแกตั้งใจจะทำเว็บไซต์ให้กับวัดฟรีๆ

ผมนึกในใจเป็นวัดบ้านนอกที่เดิ้นมาก มีเว็บไซต์เป็นของตัวเอง (คิดแบบนี้บาปไหมว่ะเนี่ย)

หลังจากถ่ายภาพเสร็จ เรากลับมาบ้านก็มานั่งคิดว่า เอ๊..เราน่าจะช่วยอะไรได้มากกว่านี้ไหมน๊า

คิดไม่ออก... ช่่วยคิดทีสิครับว่า พอจะมีทางไหนช่วยหาเงินให้หลวงพ่อเอาไปสร้างอุโบสถให้เสร็จเสียที ก่อนที่นกมันจะยึดทำเนียบ เอ้ย ยึดอุโบสถ หรือ ก่อนที่จะมีคนขโมยพระประธาน อาจเลยเถิดไปถึงขโมยอุโบสถไปเสียก่อน

ช่วยคิดทีว่าเอาไงดี