(ใครขโมยรูปขอให้บ้านบึ้ม ขอให้ชีวิตได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับวงการ IT คือ chipหาย.. ส๊าธุ)
วันอาทิตย์ไปแจมๆ ถ่ายแฟชั่นมา
ที่ต้องไปแจมเพราะว่าไม่ใช่งานของผม
แต่เป็นงานของห้องเรียนถ่ายภาพแฟชั่นของสมาคมฝรั่งเศสฯ
บังเอิญว่าน้องดีไซน์เนอร์เจ้าของเสื้อกับผมรู้จักกัน ผมรู้ข่าวเลยไปเสนอหน้าแบบไม่ได้รับเชิญ
ก็รู้กันอยู่นะว่าวงการนี้ใครคุม
ไม่ว่าจะช่างหน้า
ช่างผม
สไตลิสต์
กับเพื่อนสไตลิสต์ที่มาเป็นภาระอีก 1 คน
เป็นกระเทยล้วนๆ
กระเทย 4 คนเมื่อยู่รวมกัน โอ้แม่เจ้า.. มันแสบแก้วหูมากกก
ผมใช้เวลานั่งดูการแต่งหน้าของนางแบบในเวลาเพียงไม่กี่นาที แล้วเดินออกมาจากห้อง ถึงกับหูดับไป 3 นาที ใครเรียกก็ไม่ได้ยิน นึกว่าจะเสียหูไปเพราะกระเทยเสียแล้ว
แต่พวกเขาก็น่ารักและมีความสามารถนะครับ บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับกระเทย เกย์ ฯลฯ คนอื่นอาจจะมองว่าแปลก แตกต่าง แต่ผมดูไงก็ไม่ต่างกัน แค่ดูดัดจริตมากไปก็เท่านั้น อิอิ
โดยเฉพาะตอนโพสท่า ไกด์ให้นางแบบดูเนี่ยสิครับ ผมล่ะนึกอยากจะเชิญนางแบบออกแล้ว เอาช่างแต่งหน้ามาถ่ายแทนจริงๆ เพราะเธอโพสเก่งมากกกก
ส่วนนางแบบนะครับ ทีแรก ผมก็แอบๆ มองอยู่เหมือนกันว่า เธอเป็นหญิงจริงป่าว หรือว่าหญิง GMO ที่ไปดัดแปลงพันธุกรรมมา
อ้าว..ว่ากันได้เสียที่ไหน ของอย่างนี้ โดยเฉพาะในสมัยนี้ด้วยแล้ว เห็นหน้าสวยๆ ตอนเด็กๆ ตัดผมหัวเกรียนกันถมไป
แหม..ครั้งหนึ่งผมเจอผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าคุ้นมาก ลังเลอยู่นานจึงตัดสินใจเข้าไปทัก
"เอ๊..เรารู้จักกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าครับ ผมคุ้นหน้าคุณมาก"
ผู้หญิงเขาก็อมยิ้มๆ แล้วตอบมา "ทำไมหรือค่ะ"
"เหมือนเราจะเคยเจอกันมาก่อนนะครับ" ใจนึกอยากจะยิงมุก หรือเราเคยเจอกันในฝัน แต่ยังห้ามปากไว้ได้อยู่
ฝ่ายหญิงก็อมยิ้ม ซ่อนความนัยไว้ตลอด ยักท่ามาก ไล่เรียงไปได้สักพัก ผมถึงกับต้องตะลึงอุทานว่า
"อ้าว เฮ้ย มึง เอ้ย เธอ เอ้ย..." คือมันเป็นเพื่อนผมสมัยเรียนประถมนั่นเองครับ
ตอนนั้นยังหัวหลิมกันอยู่เลย ตอนนี้แม่เจ้า.. สวยเชียว
