CHAIRIT IMJAROEN

เมื่อ 78 ปีที่แล้ว (ปี พ.ศ. 2473) ศจ.ชิโระตะ มิโนะรุ อาจารย์ประจำม.เกียวโต ได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ คิดค้นสูตรยาคูลท์ได้สำเร็จ

ยาคูลท์เป็นชื่อภาษาอังกฤษ หมายถึงเครื่องดื่มที่คล้ายโยเกิร์ต เกิดจากการหมักของนมพร่องมันเนยกับน้ำตาลและแบคทีเรียแลกโตบาซิลัส อันที่จริงแจ้าแลกโตฯเนี่ยก็มีอยู่ตามทางเดินอาหารของเราอยู่แล้ว ทำหน้าที่ช่วยในกระบวนการย่อยอาหาร

หลังจากคิดค้นได้แล้ว อาจารย์ก็รอมาอีก 5 ปีกว่จะตั้งบริษัทผลิตยาคูลท์ขึ้นที่เมืองมินะโตะ กรุงโตเกียว เป็นศูนย์กลางการผลิตยาคูลท์ขายทั่วโลก (ไม่รู้เหมือนกันว่าแกรออะไร)

อยู่มาวันหนึ่งครับ มีนักเรียนไทยไปพบเห็นเจ้ายาคูลท์เข้าเกิดสนใจปิ๊งไอเดีย แหม...น่าจะชวนน้องแลกโตฯไปเที่ยวเมืองไทย ถ้าเป็นคนทั่วไปคิดก็คงออกแนวเพ้อเจ้อ แต่พอดีคนที่คิดเป็นทายาทหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ คือ คุณประพันธ์ เหตระกูล

คุณประพันธ์ก็เลยพาเจ้าแบคทีเรียชื่อเรียกยากนี้เข้ามาตั้งบ.ยาคูลท์ขายในประเทศไทยเมื่อปี 2512 เมื่อ 39 ปีที่แล้ว

ตอนมาใหม่ๆ นี่เจ้าแลกโตฯถึงกับเหวอไปเลย คิดดูว่าเมื่อ 39-40 ปีก่อน อย่าว่าแต่แลกโตฯเลย เอาแค่โยเกิร์ตคนไทยยังออกอาการงงๆ กลยุทธ์สาวยาคูลท์จึงถือกำเนิดขึ้น เป็นการขายไป ให้ความรู้ไปว่าแลกโตบาซิลัสดียังไง ทำไมถึงควรเอาเข้าปาก

การให้ความรู้ จะให้ดูน่าเชื่อถือมันต้องมีวัยวุฒิ เพราะงั้นสาวยาคูลท์รุ่นแรกๆ จึงออกแนวแม่บ้าน สูงอายุพูดจาน่าเชื่อถือ มาขายทีไรเราเป็นต้องยกมือไหว้นึกว่าเพื่อนแม่แวะมาหา

ยุคแรกสาวยาคูลท์จะเข้าไปขายเด็กตามโรงเรียนอนุบาลก่อน จนประสบความสำเร็จ เรียกว่าหลอกเด็กให้กินของมีประโยชน์ได้แล้วนั่นแหละ ก็เริ่มมาหลอกผู้ใหญ่ตามออฟฟิศให้กินของมีประโยชน์บ้าง

แล้วสงสัยมั้ยว่าทำไมยาคูลท์มันถึงขวดเท่านี้ทั้งปีทั้งชาติ ดื่มทีไรเหมือนหกเข้าปาก หมดไม่รู้ตัว

ที่เป็นงั้นก็เพราะขนาด 80 ซีซีของยาคูลท์คือปริมาณที่พอเหมาะที่สุด ดื่มมากกว่านี้มีขี้แตก ขอบอก

แหม..เสียดาย ไม่มีรูปสาวยาคูลย์ให้ดูแบบจะจะ เนื่องจากถ่ายไม่ทัน แต่ป้ายามคนนี้ก็มีความเกี่ยวข้องกับสาวยาคูลท์เหมือนกัน จากการพูดคุย ป้ายามบอกว่า ผู้หญิงในตระกูลป้ายามเป็นสาวยาูคูลท์ตกทอดกันมาหลายชั่วคน จนมาถึงป้ายาม แต่ป้ายามต้องการจะเป็นตัวของตัวเอง ไม่ๆๆ ป้าไม่อยากเป็นสาวยาูคูลท์ ป้าไฝ่ฝันอยากเป็นยามมาตั้งแต่เด็ก (ใครเชื่อก็บ้า...) 555

หุ หุ หุ.. ในที่สุด ผมก็ทำสำเร็จจนได้
อยากรู้อ่ะดิ๊.. ว่าแอบไปทำอะไรมา
ผมแอบไปทำเว็บของตัวเองมา ฮ่าๆๆๆ (บ้าไปแล้ว)
หลังจากที่เป็นกระเบื้องอยู่หลายวัน
เดี๋ยวๆๆๆ ขออธิบายมุขก่อน
กระเบื้อง หมายถึง กระเบื้องตรา 5 ห่วง (รู้จักนะ)
ปกติคนเรา ห่วงเดียวก็จะแย่อยู่แล้ว
แต่นี่ล่อไปซะ 5 ห่วง
แสดงว่าห่วงมากๆ เข้าขั้นกังวลไปเลย
เพราะฉะนั้นรูปประโยคที่ว่า หลังจากที่เป็นกระเบื้องอยู่หลายวัน
หมายถึง
หลังจากที่เป็นกังวลอยู่หลายวัน
เฮ้อ.. จะมุขให้ลำบากไปทำไมเนี่ย อธิบายเสียเหนื่อยเชียว แฮ่กๆๆๆๆ...

ไอ้ที่ทำเว็บก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากมายไปกว่า หาเรื่องใส่ตัว หาเหาใส่หัว เพิ่มงานให้ตัวเอง
ทุกวันนี้อยากจะอัพบลอกยังไม่มีเวลา ยังทะลึ่งจะไปมีเว็บเป็นของตัวเอง
อ้าว.. แล้วจะทำทำไม อยากถามงี้ใช่มั้ยเล่า
คืองี้ๆ งานที่ผมทำ มันเกี่ยวกับแมกกาซีน ออกแบบ ถ่ายภาพ ขีดๆเขียนๆ
(อันนี้พวกเราๆ ก็คงจะพอรู้เลาๆ บ้างอ่ะเนอะ)
เมื่อก่อนจะส่งงานให้ลูกค้า ให้บก. ตรวจ ก็ต้องส่งเป็นรูปไป
ก็ดูเรียบง่าย ไม่ยุ่งยากดีอยู่แล้วอ่ะนะ
แต่สงสัยผีเทคโนโลยีมันเข้าสิง(หว่ะ)
เกิดกระแดะอยากจะเดิ้น อยากทำอะไรยากๆ เข้าไว้ซะงั้น
ส่งรูปให้ดูแบบปกติธรรมดาบ้านๆ ไม่ด๊าย..
ต้องส่งเป็นแบบอีบุ๊คเว้ยถึงจะหรู เปิดดูปื้บๆๆๆ ได้เลย
คิดได้เท่านั้นแหละ(คิดได้เท่านั้นจริงๆ ไม่ได้คิดเลยว่ามันจะลำบาก) จดชื่อเว็บ หาที่ฝากข้อมูลฟรี
แล้วก็จับข้อมูลยัดเข้าไปเลย

อ่า... หลังจากขลุกมาหลายวัน วันนี้ก็สำเร็จแล้ว
เอานิตยสารที่เราทำ ทยอยขึ้นไปไว้ให้ทั้งลูกค้า และ คนอ่านได้อ่านกัน
ยังครับ เท่านั้นมันยังลำบากไม่พอ ยังมีหน้าไปบอกเพื่อนที่ทำงานอยู่เล่มอื่นๆอีกนะ
"เฮ้ยๆๆ อยากมี อีบุ๊คป่าวว่ะ เอามาดิ กูทำให้ฟรี กูทำเป็นแล้วนะเว้ย"
อยากเป็นคนดี ใจบุญว่างั้น
เพื่อนมันก็ตอบสนองความดีครับ
มันส่งมากันตรึม ทำไม่ทันเลยทีนี้
ก็อย่างกะว่า ตัวเองว่างนักนี่ สมน้ำหน้าตัวเองจริงๆ แม๊...

นอกจากจะเอางานของตัวเองขึ้นเว็บ พร้อมๆ กับงานของเพื่อนๆ แล้ว
ก็ยังจะเอานิตยสารเล่มอื่นๆ ขึ้นไปไว้ให้ได้อ่านกันอีกด้วย

ผ่านไปก็อย่าลืมแวะนะ
เว็บผมน่ะแค่ คลิกสองสามที ก็ถึงแว้ว
www.click23t.com
(ขนาดน้องบี้เขายังเอาไปร้องโปรโมทให้เลยนะ " คงต้องลอง ๆ ต้องคลิกกันดูหน่อย") เอิ้กๆๆๆ

อ้อ.. อย่าลืมนะครับ ใครอยากฝากคำถามถึงคุณบุญชัย ให้ชแวบไปอ่านเอนทรี่ที่แล้วด้วยเน้อ

คุณ บุญชัย โชควัฒนา เป็นผู้บริหารระดับสูงในเครือสหพัฒน์ บริษัทที่ผลิตมาม่ามาให้เด็กหอฯได้กินกันตายตอนสิ้นเดือนนั่นแหละ

ทราบหรือเปล่าครับว่า คุณบุญชัย ได้เข้ารับตำแหน่งเป็น สว. คัดสรร

และต้นสัปดาห์หน้า ผมก็ได้รับความกรุณาจาก คุณบุญชัย ให้เข้าพบ-สัมภาษณ์-พูดคุยเพื่อลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Thai Commerce

ตอนนี้กำลังฟิต เตรียมหาความรู้ และ คำถาม ที่จะถามคุณบุญชัยอยู่ครับ

แล้วเพื่อนพ้องน้องพี่ ล่ะ มีคำถามอะไรอยากจะฝากผมไปถามคุณบุญชัยบ้างหรือเปล่า